Την ΤΣΣΚΑ δεν την φοβόμαστε. Θέλουμε το 4ο ευρωπαικό ή τουλάχιστον να πέσουμε μαχόμενοι.
Αλλά από εδώ και πέρα πρέπει να κερδίσουμε τουλάχιστον έναν ακόμη παίκτη που θα ανέβει ένα επίπεδο πιο πάνω για να μπορέσει να πάει πιο ψηλά η ομάδα.
Κάποιος να κάνει ένα φροντιστήριο αυτοπεποίθησης στον Λοτζέσκι γιατί το παιδί μπορεί και είναι ικανός και απλά λυγίζει λόγω πίεσης και άγχους αφού δεν έχει τις εικόνες που έχουμε εμείς οι Έλληνες. Μπορεί στα μαρκαρίσματα μερικές φορές να σαστίζει και να χάνεται και επιπλέον δεν έχει μεγάλη έφεση στις σωματικές επαφές, κλέβει όμως μπάλες, κάνει τάπες και έτσι συμπληρώνει τα ελλείμματά του στην άμυνα. Θέλει λίγη ψυχολογική υποστήριξη και εκμάθηση του τι σημαίνει ελληνικό μπάσκετ για να αισθανθεί μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση και να πηγαίνουν τα σουτ μέσα. Ο Λοτζέσκι δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από τον ξεκολό της ΤΣΣΚΑ σε ότι αφορά το σουτ. Και τον χρειαζόμαστε.
Και περιμένουμε με και τον Σλούκα. Δεν έχει καμία σημασία ότι δεν του βγαίνουν όλα όσα προσπαθεί έως τώρα. Τον πιστεύουμε και τον περιμένουμε. Πιστεύω ότι είναι η ώρα του να ξεμπλοκάρει. Ένα του καλό παιχνίδι και μπορούμε ακόμη και το 4ο Ευρωπαικό.
Ο Μάντζαρης νομίζω ότι πλέον επανήλθε εκεί που ήταν πριν τον μεγάλο τραυματισμό του και πιο πάνω. Μεγάλος παίκτης για την θέση που παίζει και πολύπλευρη παρουσία σε όλους τους τομείς. Συνεχίζει την μεγάλη παράδοση των Ελληνικών πλέιμέικερ από το 1960 έως την εποχή Παπαλουκά-Διαμαντίδη.
Τον Πρίντεζη τον έχω αδικήσει πολλές φορές σε αυτό το φόρουμ και πρέπει να του πούμε ένα μεγάλο μπράβο/ευχαριστώ. Έχει γράψει την δική του ιστορία στο Ευρωπαικό μπάσκετ.
Για τον Σπανούλη δεν χρειάζεται να πω τίποτα γιατί θα είναι πλεονασμός. Απλά ότι αυτό το φάιναλ φορ και του άξιζε και το είχε ανάγκη.
Για όλους τους υπόλοιπους ξένους μας να μας βοηθήσει ο θεός του μπάσκετ. Λαφαγιέτ έρμπολ, πέτγουέι λάθος στο πιο κρίσιμο σημείο, Ντάρτεν εκτός κλίματος. Λίγο οι 2 ψηλοί μας μόνο αξίζουν και αυτοί με μεγάλη δυσκολία. Άντε και ο Λαφαγιετ αν μπει και αυτός σε μια διαδικασία ψυχολογικής ενδυνάμωσης τύπου Λοτζέσκι γιατί έχει και αυτός δυνατότητες.
Η ομάδα αυτή είναι σαν τους 300 του Λεωνίδα. Ψυχή νικητή με υποσυνείδητο την ελληνική παράδοση μπάσκετ από τους Έλληνες και μάσκουλα από τους ξένους. Η στρατηγική είναι ελληνική λέξη και ο Σφαιρόπολος τιμάει το ελληνικό μπάσκετ.
Και μαζί με τον Πρίντεζη να ευχαριστήσουμε και τους 2 μεγάλους παράγοντες που βλέπουν και υποστηρίζουν το μπάσκετ όχι επειδή παίρνουν ναρκωτικά και θέλουν κάπου να ξεσπάνε τις ψυχολογικές τους ανισσοροπίες καταστρέφοντας το άθλημα αλλά επειδή απλά αγαπάνε ιδεαλιστικά το μπάσκετ και έχουν κάνει υπομονή έχοντας υποστεί τα πάνδεινα σε ελληνικό επίπεδο.
Η νίκη δεν είναι το παν. Το παν είναι ο μαζικός αθλητισμός και το άθλημα αυτό που αγαπάμε ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ εδώ στην Ελλάδα από την δεκαετία του 1930.
Και τι δουλειά είχαμε εμείς με το μπάσκετ ήδη από το χάλκινο μετάλιο στην Αίγυπτο πριν 80 περίπου χρόνια στο τότε Ευρωπαικό πρωτάθλημα; Γιατί το έχουμε στο DNA μας το μπάσκετ.
Και όταν λέμε "είδες το ματς χτες" πάντα εννοούμε κάποιο ματς στο ΜΠΑΣΚΕΤ !
Αλλά από εδώ και πέρα πρέπει να κερδίσουμε τουλάχιστον έναν ακόμη παίκτη που θα ανέβει ένα επίπεδο πιο πάνω για να μπορέσει να πάει πιο ψηλά η ομάδα.
Κάποιος να κάνει ένα φροντιστήριο αυτοπεποίθησης στον Λοτζέσκι γιατί το παιδί μπορεί και είναι ικανός και απλά λυγίζει λόγω πίεσης και άγχους αφού δεν έχει τις εικόνες που έχουμε εμείς οι Έλληνες. Μπορεί στα μαρκαρίσματα μερικές φορές να σαστίζει και να χάνεται και επιπλέον δεν έχει μεγάλη έφεση στις σωματικές επαφές, κλέβει όμως μπάλες, κάνει τάπες και έτσι συμπληρώνει τα ελλείμματά του στην άμυνα. Θέλει λίγη ψυχολογική υποστήριξη και εκμάθηση του τι σημαίνει ελληνικό μπάσκετ για να αισθανθεί μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση και να πηγαίνουν τα σουτ μέσα. Ο Λοτζέσκι δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από τον ξεκολό της ΤΣΣΚΑ σε ότι αφορά το σουτ. Και τον χρειαζόμαστε.
Και περιμένουμε με και τον Σλούκα. Δεν έχει καμία σημασία ότι δεν του βγαίνουν όλα όσα προσπαθεί έως τώρα. Τον πιστεύουμε και τον περιμένουμε. Πιστεύω ότι είναι η ώρα του να ξεμπλοκάρει. Ένα του καλό παιχνίδι και μπορούμε ακόμη και το 4ο Ευρωπαικό.
Ο Μάντζαρης νομίζω ότι πλέον επανήλθε εκεί που ήταν πριν τον μεγάλο τραυματισμό του και πιο πάνω. Μεγάλος παίκτης για την θέση που παίζει και πολύπλευρη παρουσία σε όλους τους τομείς. Συνεχίζει την μεγάλη παράδοση των Ελληνικών πλέιμέικερ από το 1960 έως την εποχή Παπαλουκά-Διαμαντίδη.
Τον Πρίντεζη τον έχω αδικήσει πολλές φορές σε αυτό το φόρουμ και πρέπει να του πούμε ένα μεγάλο μπράβο/ευχαριστώ. Έχει γράψει την δική του ιστορία στο Ευρωπαικό μπάσκετ.
Για τον Σπανούλη δεν χρειάζεται να πω τίποτα γιατί θα είναι πλεονασμός. Απλά ότι αυτό το φάιναλ φορ και του άξιζε και το είχε ανάγκη.
Για όλους τους υπόλοιπους ξένους μας να μας βοηθήσει ο θεός του μπάσκετ. Λαφαγιέτ έρμπολ, πέτγουέι λάθος στο πιο κρίσιμο σημείο, Ντάρτεν εκτός κλίματος. Λίγο οι 2 ψηλοί μας μόνο αξίζουν και αυτοί με μεγάλη δυσκολία. Άντε και ο Λαφαγιετ αν μπει και αυτός σε μια διαδικασία ψυχολογικής ενδυνάμωσης τύπου Λοτζέσκι γιατί έχει και αυτός δυνατότητες.
Η ομάδα αυτή είναι σαν τους 300 του Λεωνίδα. Ψυχή νικητή με υποσυνείδητο την ελληνική παράδοση μπάσκετ από τους Έλληνες και μάσκουλα από τους ξένους. Η στρατηγική είναι ελληνική λέξη και ο Σφαιρόπολος τιμάει το ελληνικό μπάσκετ.
Και μαζί με τον Πρίντεζη να ευχαριστήσουμε και τους 2 μεγάλους παράγοντες που βλέπουν και υποστηρίζουν το μπάσκετ όχι επειδή παίρνουν ναρκωτικά και θέλουν κάπου να ξεσπάνε τις ψυχολογικές τους ανισσοροπίες καταστρέφοντας το άθλημα αλλά επειδή απλά αγαπάνε ιδεαλιστικά το μπάσκετ και έχουν κάνει υπομονή έχοντας υποστεί τα πάνδεινα σε ελληνικό επίπεδο.
Η νίκη δεν είναι το παν. Το παν είναι ο μαζικός αθλητισμός και το άθλημα αυτό που αγαπάμε ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ εδώ στην Ελλάδα από την δεκαετία του 1930.
Και τι δουλειά είχαμε εμείς με το μπάσκετ ήδη από το χάλκινο μετάλιο στην Αίγυπτο πριν 80 περίπου χρόνια στο τότε Ευρωπαικό πρωτάθλημα; Γιατί το έχουμε στο DNA μας το μπάσκετ.
Και όταν λέμε "είδες το ματς χτες" πάντα εννοούμε κάποιο ματς στο ΜΠΑΣΚΕΤ !
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου